آن شب آسمان ستاره باران بود ؛ کروبیان را غوغایی بود ؛ شادی به رقص آمده بود. خدایا چه خبر است؟ این ولوله برای چیست و این شور و غوغا برای کیست؟ دیر زمانی بود که نوید مولود دختری به شیعیان داده شده بود. ملائک عرش را با گل هایی از بوستان بهشت آذین بستند. جشن و شادی در مدینه موج می زد، بوی خوش عطر فضا را معطر ساخته بود. آن شب خستگی از مدینه رفته بود. آری آن شب شب میلاد کریمه اهل بیت ، حضرت معصومه (س) بود.

ای که به قم، قدر و بها داده‌ای
کشور ما را تو صفا داده‌ای

نام تو بر قلب صفا می‌دهد
روضه تو بوی رضا(ع)می‌دهد

میلاد مسعود حضرت فاطمه معصومه(س) و روز دختر مبارک

کلیدواژه ها :